تبلیغات
هنر هفتم - مطالب ابر بنیامین بهادری
شنبه 7 شهریور 1388  03:21 ب.ظ

همه دعواهای موسیقی پاپ این روزها



.:: امید محمودزاده ابراهیمی ::.

از اول امسال؛ سال آرامی را پیش بینی نمی کردیم که همین طور هم شد.از همه اتفاقات حول و حوش انتخابات بگیرید تا اتفاقات دنیای هنر و خصوصا موسیقی پاپ که بیشتر به چشم آمد.گمان می رفت که پس از عرضه آلبوم بنیامین بهادری و سیروان خسروی یک رقابت مخفیانه بین این دو آلبوم و خواننده شکل بگیرد که البته گرفت اما نه در مصاحبه ها و گفتگوها.
در همان اوایل بنیامین و سیروان همزمانی آلبوم هایشان را اتفاقی می دانستند و شیطنت خبرنگاران هم به جایی نرسید.
اما این پایان قصه ی درگیری ها نبود.سیروان پس از عرضه آلبومش در مصاحبه اش با اعتماد ملی به رضا صادقی تاخت و از او و موضع گیری هایش انتقاد کرد و به همین ترتیب رضا صادقی هم در پی پاسخ به انتقادهای سیروان برآمد.دعوا را پایانی نبود تا همین اواخر که رضا صادقی دوباره با استناد به حرف های دی جی الیگیتور به سیروان و تنظیم قطعه وایسا دنیا انتقاد کرد و سیروان هم متقابلا جوابیه ای را برای مجله چلچراغ فرستاد و انتقاد صادقی را بی پاسخ نگذاشت.کل قضیه دعوای سیروان و صادقی هم به تنظیم قطعه وایسا دنیای او و عدم درج اسم سیروان در کاورهای سی دی های صوتی و تصویری آلبوم وایسا دنیا رضای صادقی برمیگردد.تنها جایی که اسم سیروان به عنوان تنظیم کننده درج شده بود بر روی کاور نوارهای کاست این آلبوم بود و سیروان هم به همین دلیل از صادقی انتقاد کرد.سیروان معتقد است رضا صادقی نخواست که اسم او در کاورهای سی دی آلبوم درج شود.همکاری ای که میرفت موج جدیدی هم در تنظیم های سیروان باشد و هم در کارهای رضا صادقی؛ به جاهای خوبی ختم نشد.سیروان در پاسخ آخرش به صادقی مدعی شد که تنظیم اولیه این قطعه که توسط شخص صادقی انجام پذیرفته است را در اختیار دارد و می تواند برای روشن شدن افکار عمومی و بیان تفاوت کار خودش و صادقی آن را عرضه کند تا تفاوت آنها به مخاطب شناسانده شود.سیروان در پایان مدعی شده است که دو سال پیش حسین خانی(مدیر شرکت ایران گام) با وی تماس گرفته است و از تمجید الیگیتور از آهنگ وایسا  دنیا و تنظیم آن گفته است.این دعوا همچنان ادامه دارد ...
اما در آن سو؛ بنیامین بهادری هم بدون حاشیه نبود و از همان گفتگوی اولش با چلچراغ در اردیبهشت ماه دعواهای او هم آغاز شد و اولین سوژه هم کسی نبود جز حمید عسگری.
بنیامین در گفتگویی که رسول ترابی آن را انجام داده بود مدعی شد که حمید عسگری موسیقی اش را از او و صدایش را از شادمهر عقیلی مهاجر وام گرفته است و تب بنیامین خوانی هم در حمید عسگری دیده می شود.
آن روزها قرار بر این بود که آلبوم حمید عسگری در خردادماه(یک ماه پس از آلبوم بنیامین)عرضه شود اما نظر به اتفاقات و رویدادهای انتخابات تصمیم بر آن شد که کما2 در عید فطر منتشر شود.اما این بار حمید عسگری چندان به پاسخ گویی حرف های بنیامین برنیامد و فقط گفت که انتشار کما2 همه چیز را مشخص خواهد کرد.اما اظهارنظرهای بنیامین درباره شخصیت های مختلف پایانی نداشت و همین شد که واکنش های متعددی نسبت به اظهارات او ایجاد شود که تندترین آنها در اواخر مرداد بود.
محسن یگانه در گفتگو با سایت موسیقی ما از بنیامین و آلبومش و آن چیزی که او توهین به شعور مخاطب ایرانی می خواند انتقاد کرد و عکس العمل های بسیاری را برانگیخت.گرچه روند مصاحبه بهمن بابازاده طوری نبود که به جنجال اینچنینی کشیده شود اما این اتفاق افتاد و محسن یگانه در آن مصاحبه گفت: "حالا ببینید یک بچه؛ یک بچه می آید و کل موسیقی ما را زیر سوال می برد."
گرچه تا هم اکنون پاسخی از سوی بنیامین به محسن یگانه داده نشده است اما انتظار می رود این دعوا همچنان ادامه یابد گرچه هیچ گاه این برخوردها عملا برای موسیقی ایرانی سودی نداشته است و منتهی به مسیر درست نشده است.
اما ؛ آخرین موضع گیری به اولین رقابت مربوط است.بالاخره بنیامین طی مصاحبه ای موضع اش را درباره سیروان اعلام کرد و از همین حالا می توان متصور بود که جنگ لفظی این بار بین 2 ستاره موسیقی پاپ درگیرد.
از ما که کاری بر نمی آید اما تردیدی نیست که آرامش باید بر فضای موسیقی پاپ حاکم شود.هوای پاپ این روزها خیلی ابری است.سیروان و بنیامین خیلی راحت می توانند این قضایا را نادیده بگیرند و اهمیتی قائل نشوند.آنها یک شخصیت عادی نیستند و به هر ترتیب هر موضع گیری از سوی این دو نفر موجب ایجاد بازخورد مخصوصا از نوع منفی اش می شود.
این روزها همه ما به آرامش نیاز داریم.اگر آرامشی پدید نیاید آهنگ پیشرفت کند و کندتر خواهد شد.نگذاریم به نقطه سکون برسیم.

پی نوشت:

منکر اصطکاک بین خواننده ها و عوامل موسیقی نیستم و نخواهم بود اما این اصطکاک نباید جلوی رشد موسیقی را بگیرد.


همین مطلب در موسیقی ما

همین مطلب در مجله موسیقی ایرانیان

 
 


جنجال جدید محسن یگانه؛
بنیامین با آلبوم دوم‌اش به شعور مردم ما توهین کرد



.:: بهمن بابازاده،موسیقی ما ::.

خیلی قبل تر از اینکه نخستین آلبوم مجازش وارد بازار موسیقی کشور شود، در بین مخاطبان موسیقی و بخصوص مخاطبان پاپ، شناخته شده بود و کلی هم طرفدار داشت. محسن یگانه، که در شرف انتشار دومین آلبوم مجازاش است، بهترین گزینه‌ای بود که می‌توانستیم با او در مورد موسیقی زیرزمینی و همه اتفاقات و بلبشوهای این دنیای مخفی گپ بزنیم و پای صحبت‌هایش بنشینیم. او کسی‌ست که همه این تجربه‌های به قول خودش، وحشتناک را از سر گذرانده، و حالا همه این تجربه‌ها، برایش پلی ساخته‌اند که بتواند موفقیت‌های بزرگ را در عرصه موسیقی تجربه کند.
بک استیج یکی از اجرا‌های ارگانی یگانه، محلی بود که با او گپ زدیم و او هم در حالی که به شدت حواسش به «ساند چک» اعضای گروه ارکسترش بود به سوالات ما جواب داد. دقت و زوم محسن و حساسیتی که در کار گروهش داشت نشان می‌داد که او به خوبی قدر موقعیتی را که به دست آورده را می‌داند و حاضر نیست به این راحتی‌‌ها آن را از دست بدهد.

******

می خواهم از اینجا شروع کنیم که به نظر تو تعریف و مفهوم موسیقی زیرزمینی در ایران و سایر نقاط جهان ، تعریف واحد و مترادفی است ؟

موسیقی زیر‌زمینی خارج از کشور، سبکی‌ست که مخاطب عام موسیقی آن‌را نمی‌پسندد و از شدت «خاص بودن» به بیراهه رفته و این خاص‌بودن به حدی رسیده که حتی خود جامعه خاص‌طلب غرب هم که شدیدا در ترویج و انتشار همه چیزهای جدید و خاص اولین است، آن‌را نمی‌پسندد و نمی‌شناسد. ولی در ایران افرادی که در موسیقی زیرزمینی‌اند، به چند دسته مختلف و بسیار ناعادلانه تقسیم می‌شوند که راجع به هر کدام از این دسته‌ها باید جداگانه بحث و نقد صورت بگیرد.
 
تو خودت جزو کسانی بودی که در بطن این ماجرا‌ها بوده‌ای و به خوبی می‌توانی این تقسیم‌بندی را تشریح کنی.
خواننده‌های زیرزمینی در ایران به سه دسته کاملا مجزا تقسیم می‌شوند: 1. افرادی که امکانات دارند و استعداد ندارند 2. افرادی که استعداد دارند و امکانات ندارند 3. خیلی کم هم افرادی که از هر دوی این ابزار برخوردارند.

دسته سوم تعدادشان بسیار اندک است اما معمولا خواننده‌های نسل‌های بعد را باید در بین افرادی که جزو دسته دوم هستند جستجو کرد.

این‌ها که اعتقاد داری خواننده‌های نسل بعدی را تشکیل می‌دهند، همان‌هائی هستند که به زحمت و دردسر فراوان یک تراک را تولید و زیرزمینی منتشر می‌کنند و با همین تک‌آهنگ، کل بازار موسیقی و خواننده‌های مجازش را از دور خارج می‌کنند؟

بله دقیقا. مثال‌های زیادی هم می‌توانم برای این ادعا بیاورم. طرف با یک تک‌آهنگ کل بازار را تخته می‌کند و مخاطبان ثابت فلان خواننده اسم و رسم‌دار را هم می‌قاپد.



بقیه در ادامه مطلب ...


شنبه 10 مرداد 1388  09:45 ق.ظ

همزمانی یا روو کم کنی؟



::. امید محمودزاده ابراهیمی .::

اردیبهشت امسال برای اولین بار شاهد عرضه همزمان 2 آلبوم از 2 ستاره موسیقی پاپ ایران بودیم.نظیر این اتفاق سابق بر این مشاهده نشده بود چون تا به حال در موسیقی پاپ اصطلاحی به نام ستاره نداشتیم. به یاد داریم که آلبوم مرحوم ناصر عبداللهی با نام "دوستت دارم" همزمان با آلبوم "فاصله" محمد اصفهانی عرضه شد و رقابت برای فروش برای اولین بار در موسیقی پاپ ایران مشاهده گردید.البته این اتفاق با این توصیف اتفاق افتاد که صدا و سیمای وطنی پخش چند کار از این 2 آلبوم را در دستور کار داشت و در نتیجه نقش مستقیمی در شناختن و همچنین فروش این آلبوم های موسیقی داشت. اما 10 سال پس از آن اتفاق؛ این بار عرضه همزمان 2 آلبوم از 2 ستاره موسیقی پاپ بدون کوچکترین حمایت رسانه ملی ؛ اتفاق مهمی در موسیقی پاپ ایران است.
اما طرح یک سوال ؛
آیا موسیقی پاپ ایران که در حال حاضر کمترین حمایت از آن و هنرمندانش می شود،پتانسیل اینگونه ریسک ها را دارد؟ آیا عرضه همزمان 2 آلبوم از 2 ستاره بخش اعظم ظرفیت آن است؟ پاسخ این سوال به 2 گزینه آری و خیر محدود نمی شود و باید بحث های جزئی تری را وارد این موضوع کرد.
جواب آری کجاست؟ جواب آری اینجاست که بخش اعظم ظرفیت موسیقی پاپ ایران به چند ستاره محدود است و این معضل جدی حال حاضر موسیقی پاپ است.اگر بخواهیم منطقی نگاه کنیم باید اینگونه تصور شود که در چنین وضعیتی هیچ شرکتی ریسک رقابت را نمی پذیرد و رقابت دور را به نزدیک ترجیح می دهد.
آلبوم های جدید سیروان خسروی و بنیامین بهادری می توانستند به فاصله زیاد یا متوسط(چند ماهه) عرضه شوند و فروش خوبی داشته باشند اما این اتفاق با سیاست یا بی سیاست نیفتاد.همزمانی عرضه 2 آلبوم غالبا به رقابت میان این دو آلبوم در همه بُعدها می شود، رقابتی که شاید به حذف یکی از 2 آلبوم در روند عرضه موسیقی شود. اما در ایران وضعیت اندکی فرق می کند. پاسخ خیر اینجاست؛ در ایران هنوز اینقدر ظرفیت برای چنین ریسک های بزرگی ایجاد نشده است و هنرمندان این عرصه هنوز به حمایت جدی نیاز دارند. ره صد ساله را یک شبه نمی توان پیمود.میانبر زدن هم فایده ای ندارد این روند باید مرحله به مرحله پیش برود.
باید قبول کنیم که اتفاق خوبی در موسیقی ایران افتاده است و این اتفاق می تواند در آینده تکرار شود.اما نباید سطحی و سریع به این موضوع نگاه کرد. آلبوم 88 و ساعت9 هیچ کدام یکدیگر را حذف نکردند و دوشادوش هم عرضه شدند و به فروش رسیدند.ماهها باید بگذرد که این موضوع در عمل فروکش کند.گرچه سبک آلبوم 88 با ساعت9 یکی نیست و این خود یکی از عوامل تفکیک کننده این 2 آلبوم در بازار موسیقی است.اما برای کسانی که موسیقی را جدی دنبال می کنند چندان تفاوتی ندارد. کسی که 88 را گوش می کند نمی تواند بگوید که من ساعت9 را گوش نمی کند و بالعکس.البته در بررسی این موضوع ما بحث اصلی را به موسیقی خوب ارتباط می دهیم و صد البته اینکه سلیقه مخاطب هم در این میان تاثیرگذار است.بنیامین چهره شناخته شده تری نسبت به سیروان بود و در این شکی نیست اما بازار این را نمی گوید. گدر زمان این موضوع را نشان خواهد داد.
به بحث اصلی بازگردیم...
آیا همزمانی عرضه 2 آلبوم فقط همزمانی است یا به رقابت جدی می انجامد؟ بهتر است در این اتفاق گزینه اول را قبول کنیم و قبول گزینه دوم را به سالهای بعد موکول کنیم.سالهایی که موسیقی دارای رسانه مختص خود باشد و بحث کپی های سی دی کمرنگ شده باشد.
موسیقی پاپ ایران در این چند ساله نمودار سینوسی وحشتناکی داشته است که همزمانی عرضه این 2 آلبوم نقطه عطف و صعود این نمودار است. این موسیقی هنوز خیلی جای کار دارد و هنوز ستاره های دیگری هم باید به این کارزار اضافه شوند تا ظرفیت آن بالا رود. این اتفاق دیر یا زود در راه است فقط امیدواریم دیر یا زود آمدنش منطقی باشد با سرعت متعادل !


پی نوشت بی ربط و با ربط :
رسول ترابی عزیز هم در مصاحبه هایش با سیروان و بنیامین و هم در دوره جدید مجله موسیقی قرن 21 به این همزمانی گیر ویژه ای داده بود !



زانیار خسروی،سعید عبداللهی و امید حاجیلی در تالار اریکه ایرانیان
روی عکس کلیک کنید
عکس ها: بهزاد قلی زاده،سعید عبداللهی

***
جشنواره سایت ها  و وبلاگ های موسیقی به تعویق افتاد
مهلت ارسال آثار تا 31 شهریور 1388 تمدید شد
اینجا


قصه دنباله دار یک آلبوم؟



.:: امید محمودزاده ابراهیمی ::.

هفته های پیش به شما قول داده بودیم که از آلبوم بنیامین88 در آینده بیشتر بنویسیم و سعی کنیم مثل آلبوم قبلی او یعنی 85 ببینیم واقعا بنیامین برای آلبومش چقدر کار کرده است.از ترانه ها، آهنگ ها و تنظیم ها و...
اما فضای عصبیت و ملتهب پیش و پس از انتخابات که هنوز هم ادامه دارد شاید روی قضاوت ما کمی تاثیر بگذارد.به هر حال کسی توی این حال و هوا موسیقی گوش نمی کند و مطمئنا این وجه از زندگی کمرنگ شده است.الان شاید به جرات بتوان گفت که آلبوم دوم بنیامین کمتر از آلبوم اول او شنیده شده است.هشداری که قبل از این هم در پست های قبلی و سال گذشته همین وبلاگ و پرونده موسیقی پاپ1387 داده بودیم که تاخیر در عرضه آلبوم و انتشار در بهار 88 قطعا به نفع هیچکس نیست.چون انتخابات ریاست جمهوری در ایران چیزی نیست که بتوان آن را کمرنگ فرض کرد.هشداری که البته جدی گرفته نشد.

بحث را به آلبوم دوم بنیامین بهادری؛سوپراستار موسیقی پاپ می بریم.
آلبوم دوم بنیامین در قالب 17 قطعه  به بازار عرضه شد.ریسکی که هر خواننده ای این روزها آن را نمی پذیرد.اما تعداد قطعات زیاد آلبوم تایم کل آلبوم را آنچنان که باید بالا میرفت؛ نبرد.تایم کل آلبوم دوم او 41 دقیقه و 56 ثانیه است که در مقایسه با آلبوم اول بنیامین چیزی حدود 8 دقیقه و 56 ثانیه بیشتر است.(روی جلد آلبوم اول تایم کل آلبوم 63/32 درج شده که مطابقتی با ذهن ما ندارد چون هر دقیقه 60 ثانیه است نه 63 ثانیه !!! پس تایم کل آلبوم را 33 دقیقه گرفتیم)

8 دقیقه و 56 ثانیه را هم 9 دقیقه در نظر بگیریم در حالت عادی 3 تراک 3 دقیقه ای را اضافه کرده ایم در حالی که بنیامین 8 تراک به آلبوم دومش اضافه کرده است.پس مخاطب با یک آلبوم 17 قطعه ای رو به روست که تایم آن خسته کننده نیست و این برگ برنده برای بنیامین است که مخاطب خود را دلزده نمی کند.
پخش بازار آلبوم هم بیشتر به صورت سی دی بوده است و سهم بیشتر فروش متعلق به فروش سی دی است تا کاست.این روزها کمتر کسی روی خودروی خود ضبط کاست گوش می کند.گرچه باید گوش کردن کاست این آلبوم هم جالب باشد.طرز چیدمان قطعات یا اضافه کردن یک قطعه بی کلام (طبق شنیده ها).

پک ویژه آلبوم هم نوآوری ویژه ای بود که در دو آلبوم مطرح بهار 88 به چشم خورد.سیروان خسروی و بنیامین بهادری کسانی بودند که پک ویژه آلبومشان (که شامل یک دفترچه عکس و پوستر بود) را به علاقه مندان آثار خود عرضه کردند.گرافیک خوب و غنی این پک ها و نوع بسته بندی آنها را نباید از چشم دور نگاه داشت چون برای اولین بار است که چنین کارهایی به بازار عرضه می شدند.اقدامی شایسته و قابل تقدیر که از طرف شرکت ترانه شرقی و آوای نکیسا و ایران گام صورت گرفت.
اما درباره قطعات آلبوم...
به نظر می رسد آلبوم 88 بیشتر از آنکه قصه دنباله دار باشد مضمونی دنباله دار دارد تا ترانه هایی پشت سر هم که یک قصه را روایت می کنند.اولین وجه تناقض این قضیه همان قطعه اول کار است که فقط شناسنامه است و به طور کلی ارتباطی به تراک دوم (کجای دنیای) و همچنین قطعات بعدی ندارد.اگر قصه را از قطعه دوم دنبال کنیم باز هم مضمون هایی شبیه هم می یابیم نه قصه ای دنباله دار. اما هیت بودن تراک های اول تا پنج آلبوم انکار ناپذیر است.کسانی که سی دی آلبوم را در خودروی خود گوش می دهند قطعا با شروع قطعات اول دکمه فوروارد را هرگز فشار نخواهند داد.این در حالی ست که قطعات بعدی آلبوم حداقل از نظر ترانه و تنظیم چیزی کم ندارند اما به هر حال شنیده شده ترین قطعات آلبوم تا به حال همان قطعات اول هستند.
اما ریتمیک ترین تراک آلبوم یعنی (کجای دنیای) یک فرق کلی با ریتمیک ترین تراک آلبوم قبلی او یعنی (بی اعتنا یا همان تنگ غروب) دارد.تنگ غروب ملودی بر اساس ترانه بود در حالی که در کجای دنیای این صدای بنیامین است که ملودی دارد و آهنگ چندان ریتم خوده ترانه را ندارد. یک واژه دو حرفی (آی) ملودی قطعه است که نه با ساز موسیقی بلکه با صدای بنیامین نواخته می شود.خواندن ریتمیک هم سبکی از خواندن بود که بنیامین آن را وارد موسیقی پاپ ایرانی کرد و موجب شد بسیاری دیگر از خواننده ها از این سبک تقلید و استفاده کنند.خواندن تند بنیامین هم نشان داد او هم دست کمی از بعضی خوانندگان سبک رپ ندارد !

قطعه (آی تو) که به انتخاب مجله ایران دخت قطعه اول بهار88 انتخاب شد ترانه ای شاید عجیب دارد. اگر توجه کنید در این ترانه از واژه (تو) و (من) مکررا استفاده شده است که نه تنها موجب خستگی مخاطب نشده است بلکه ریتمی خاص به آن داده است. کلمه (تو) در این قطعه و قطعه قبلی(زندگی با تو) به خوبی و هوشمندانه استفاده شده است.در قطعه (زندگی با تو) از کلمه (بگو بگو و دیگه دیگه) هم استفاده خوبی شده است.
چیدمان قطعات آلبوم بنیامین هم بسیار خوب و هوشمندانه است.پس از کار آرام اول چند  قطعه با ضرباهنگ خوب وجود دارد و پس از آن قطعات رو به آرام بودن می روند.از میان قطعات آرام آلبوم (ای وای دلم) ریتم به خصوصی دارد که بعدها بیشتر از این نوع موسیقی در موسیقی مذهبی و نواهای آن خواهید شنید.گویا بنیامین همچنان قصد ندارد از این حال و هوا که منتقدانش برچسب مداحی بودن می زنند بیرون بیاید.انتقادی که چندان پشتوانه ای ندارد.

قطعه( صدای قلب تو) نقطه عطف  و نهمین قطعه آلبوم است. اگر تصور کنیم که در روی اول کاست این آلبوم این آهنگ در انتها قرار گرفته است بسیار ساده انگارانه است.شاید به جرات بتوان گفت که (صدای قلب تو) در روی دوم کاست و به قولی سر کاست روی دوم است.قطعه ای دارای ضرباهنگ بالا که مخاطب را از آرامش آهنگ های قبلی باز می گرداند.شاید تنها ایرادات منتقدان فرید احمدی به این قطعه و ترانه آن بازگردد.
اما متفاوت ترین کار آلبوم که سرآغاز قصه سرایی ترانه ها پشت سر هم است از قطعه (خواب) آغاز می شود.تنظیم متفاوت این قطعه کاری در خور شایسته از پیام شمس است که البته در نوع خود خاص است و شاید مخاطبان بنیامین چندان با فضای آن احساس قرابت نکنند.قطعه خواب قطعا شما را به یاد کلمات و حالاتی مانند شب،آسمان سیاه و پرستاره،قدم زدن در یک هوای سرد و... خواهد انداخت.

2 قطعه بعدی آلبوم قطعا پیوسته ترین قطعات آلبوم هستند.(من لعنتی و رفیقا میگن) 2 ترانه با اسامی متفاوت و تنظیم هایی شبیه هم که کاملا این دو قطعه را به یکدیگر پیوند داده است.در (من لعنتی) شما برای اولین بار در ترانه سرایی سبک شعرهای پروین اعتصامی یعنی –دیالوگ- را شاهد هستید.اتفاقاتی که در ترانه سرایی این آلبوم و همچنین آلبوم قبلی بنیامین افتاده است مخصوص فرید احمدی است و گمان نمی رود کسی بتواند چنین سبک هایی را در ترانه سرایی وارد کند.(رفیقا میگن) از لحاظ تنظیم شبیه ترین تنظیم را به قطعه (بیا عاشقم کن) دارد.
اما 2 قطعه بعدی آلبوم یعنی پرسه و لیلی در پائیز آنچنان مانند 2 قطعه قبلی به یکدیگر پیوند ندارند.(پرسه) تنظیمی شبیه یکی از قطعات فیلم گرگ و میش با صدای بنیامین دارد که سبک تنظیم آن با (لیلی در پائیز) بسیار متفاوت است.
2 قطعه بعدی بنیامین هم سبکی مانند 4 قطعه قبلی دارند(یک قطعه کوتاه،یک قطعه بلند) ولی به مانند 2 قطعه قبلی چندان پیوستگی وجود ندارد و بیشتر به مضمون ترانه است تا حالت کلی.(هفته به هفته) تنها قطعه آلبوم است که فقط 2 بیت دارد و این نهایت کوتاه بودن یک قطعه در موسیقی پاپ است.
(تموم شد) هم پایان قطعه اول یعنی شناسنامه است.قطعه ای که اگر تایم بیشتری داشت در زمره یکی از پرطرفدارترین قطعات آلبوم قرار می گرفت.

بنیامین بهادری با 88 درجا نزد و توانست به مانند گفته خود حالت رودخانه بودن کارهایش را حفظ کند اما اگر زمان بیشتری برای شنیده شدن آلبوم او وجود داشت قطعا موفقیت او و آلبومش بیش از پیش می شد.آلبوم او فقط یک ماه شنیده شد و مورد استقبال فراوان قرار گرفت.کاش زمان بهتری برای عرضه آلبوم انتخاب میگردید تا شاهد رویکرد بیشتر به این آلبوم و البته آلبوم های دیگر بودیم.

همین مطلب در موسیقی ایرانیان   
 
 


یادداشت بابک ریاحی پور درباره سیروان و بنیامین



سیروان بیش‌تر یک موزیسین است تا خواننده

 قبل از هر چیز بگویم که آلبوم جدید سیروان خسروی با وجود سبک کاملا متفاوت الکترونیک اش، به این خاطر که همزمان با آلبوم «88» بنیامین به بازار آمده، خواه ناخواه با آن مقایسه می شود.

سیروان خسروی نه به عنوان یک خواننده که به عنوان یک تنظیم کننده در عرصه موسیقی مان مشهور شده است، خب این قضیه اش خیلی فرق می کند، این باعث افتخار است که یک نفر به خاطر نوع تنظیم و میکس و مسترینگ (صدابرداری نهایی کارها) ای که انجام می دهد معروف بشود تا مثلا خوانندگی. سیروان اعتبارش را به عنوان یک موزیسین به دست آورده نه به عنوان یک خواننده. و این نکته سیروان را در یک درجه بالاتری نسبت به بقیه خواننده های فعلی قرار می دهد.
اما این که حالا آلبوم «ساعت 9» موفق بوده یا نه، باید بگویم که آلبوم جدید سیروان بسیار سلیقه ای است، یعنی فکر می کنم که جزو آن آلبوم هایی است که رویش دعوا زیاد بشود، یک عده ای خوش شان می آید و عده ای دیگر نه، البته این هم اصلا تعجبی ندارد، وقتی یک نفر خیلی تخصصی به قضیه نگاه می کند و توی کار می رود، این مورد برای اثرش بوجود می آید. به نظر من اسم سیروان به عنوان تنظیم کننده هنوز خیلی می چربد به سیروان خواننده و اگر می خواهد به کار خوانندگی ادامه بدهد باید تلاش کند که خودش را به لول و مرتبه تنظیم اش برساند.

 اشتباه نشود، نمی گویم که مثلا سیروان فالش و خارج می خواند، اما صدایی زیبا داشتن یک چیز ذاتی است که به نظرم سیروان این مؤلفه را در صدایش ندارد، ما این جا داریم درباره موسیقی «پاپ» و شاخصه هایش حرف می زنیم، نه هیچ سبک دیگری. برای سبک پاپ یک سری خصیصه ها را داشتن، مثل صدا و ظاهر زیبا، ذاتی است و نمی شود زیاد هم آن ها را تغییر داد.



این ها روی صحنه ستاره‌اند یا منتظر تاکسی ایستاده‌اند؟!

صرف نظر از این که آلبوم جدید بنیامین خوب است یا بد، در مورد چنین آلبوم هایی ما با یک مشکل بزرگ مواجه هستیم و آن هم موفقیت آلبوم اولی است، یعنی وقتی آلبومی از یک آرتیست منتشر می‌شود که آلبوم اولی او بسیار موفق بوده، طبیعتا این کار جدید او فورا با آلبوم قبلی‌اش مقایسه می‌شود، بنابراین واقعا در این شرایط هیچ کس به این کاری ندارد که آلبوم فعلی خوب است یا نه. در مورد آلبوم تازه بنیامین، مشکل اصلی ماجرا این جاست که بدون استثنا همه در جست و جوی قطعه‌ای مثل «دنیا دیگه مثه تو نداره» می‌گردند و البته آن را پیدا نمی‌کنند. آلبوم «88»، آن هیت فراگیر را ندارد، اما از همه این حرف‌ها گذشته نسبت به بضاعت موسیقی سبک پاپ ایرانی و خیلی از آلبوم‌های پاپ موجود در بازار این روزها، بهتر از آب درآمده است.
 مجموعه قطعه‌های آلبوم چیز خوبی است، یعنی وقتی یک نفر از سر تا ته آلبوم را گوش می‌کند، هیچ آهنگی را رد نمی‌کند و بگوید؛ «اه، این دیگر چی بود؟». نکته خوب دیگری که در مورد تیم بنیامین و محسن رجب‌پور صدق می‌کند این است که این‌ها برای هر مود و سلیقه‌ای، قطعه‌ای توی این آلبوم قرار داده‌اند، از آهنگی که به درد جشن‌ها و مهمانی‌ها می‌خورد توی این آلبوم هست تا آهنگی که به درد دپ زدن و عصرجمعه‌ها می‌خورد و این به نظر من از شاخصه‌های خوب یک آلبوم پاپ می‌تواند باشد، به این خاطر که آهنگ های پاپ باید به گونه‌ای تهیه و تنظیم بشود که آدم ها بتوانند خودشان را در قالب اشعار پیدا کنند و خلاصه آن فضا را یا درک کنند و یا آن را تجربه کرده باشند، شعرهای آلبوم «88» چیپ نیست و از سویی، دیگر از کلمه‌های قلمبه و سلمبه‌ای مثل «اقاقی» و «رازقی» خبری نیست، که باز درمورد این آلبوم نکته خوبی است، در واقع می‌توانیم درباره آلبوم جدید بنیامین بگوییم که شعر و موسیقی با هم‌همخوانی دارند، چون ما گاهی آهنگ‌های پاپی داریم با اشعاری بسیار سنگین و موسیقی‌ای خیلی سبک و یا برعکس که شعر و ریتم آهنگ اصلا با هم جور در نمی‌آیند. مثلا نمونه بارز آن قطعه «برو دیگه دوست ندارم»، متعلق به یک خواننده لس‌آنجلسی است که ریتم آهنگ بسیار شاد و تند است با شعر سیاه و غمگین. این مضحکه‌ای بود که ما یک مدت در موسیقی سبک پاپ‌مان داشتیم و الان خدا را شکر برطرف شده است.

فقط این نکته باقی می‌ماند که این آلبوم موفقیت آلبوم قبلی را بدست آورده است؟ چون این آلبوم یک کار تیمی است؛ کسی که شعرها را گفته و شخصی که آلبوم را تنظیم کرده و خود بنیامین و از همه مهم‌تر محسن رجب‌ پور که مدیر برنامه او است، به نظرم قدم بعدی‌ای که این تیم برمی‌دارند بسیار مهم است. چون اگر آلبوم قبلی به خاطر هیتی که داشت احتیاجی به کار دیگری نداشت اما آلبوم جدید، صد در صد به این محتاج است که روی صحنه برود و روی صحنه معرفی بشود. بنیامین به نظرم کارش به جایی رسیده که دیگر فقط با آلبوم به بازار‌دادن و عکس‌های خوشگل گرفتن کارش راه نمی‌افتد و لازم دارد که مثل همه خواننده های دیگر به روی صحنه برود و آن جا محک زده شود، چه بسا داریم خوانندگان تازه کاری که اصلا صحنه‌داری بلد نیستند، یعنی یک آهنگ هیت دارند که معروف شده اما بعد که بروی صحنه می‌روند جوری رفتار می‌کنند که انگار کنار خیابان منتظر تاکسی ایستاده اند.



امیر یگانه؛ پدیده ای که دیده نشد



منبع: موسیقی ما


دوشنبه 21 اردیبهشت 1388  03:10 ب.ظ

درباره آلبوم تازه بنیامین؛آهای تو !



.:: بهمن بابازاده ::.

امروز و فردا کردن های بنیامین بهادری بالاخره با پایانی عجیب توأم شد؛ آلبوم تازه او بعد از 3 سال از انتشار آلبوم اول اش- بنیامین85- سرانجام وارد بازار موسیقی کشور شد تا هواداران منتظر این پدیده پاپ موسیقی کشور در سال 1385، دوباره خواننده محبوب شان را ملاقات کنند و این بار هم مثل آلبوم قبلی، کمی تا قسمتی از سبک و سیاق جدید او و حتی تا اندازه ای عجیب اش، شوکه شوند.
بنیامین اگر در آلبوم 85، نبوغ و نگاهی نو و تجربه ای متفاوت با سایر آثار موسیقی پاپ آن دوره را مزه مزه کرد، این بار و در آلبوم 88 ، مخاطب اش را در دنیایی پر از علامت سؤال به اسارت درآورده و حتی حق هرگونه اظهار نظری در مورد این کار را هم از آن ها گرفته است. نحوه نگرش هواداران بنیامین به این آلبوم جدید، تا به امروز 3 حالت کاملا متضاد را در بر داشته است:
دسته اول، که به نوعی هواداران تیفوسی بنیامین هستند، این کار را آلبومی متفاوت تر از همه کارهای این دوره می دانند و در نگاه آنها بنیامین، روشنفکر متفکری است که توانسته با در نظر گرفتن همه جوانب ممکن، دست به تولید اثری بزند که همه را در درک استدلال و سبک و سیاق آن عاجز گذاشته و با فاصله ای غیر قابل جبران، خود را از بقیه و سبک های تکراری شان جدا کرده است.
دسته دوم کسانی هستند که درست برعکس گروه اول هستند و آلبوم جدید بنیامین را غیر قابل دفاع می خوانند که از شدت پیچیدگی و بی منطقی جو حاکم بر موسیقی پاپ کشور، به بیراهه کشیده شده و با هیچ دلیلی هم نمی شود از آن دفاع کرد. تعداد این دسته از مخاطبان ناامید شده بنیامین شاید بیش تر از دسته اول باشند اما نوستالژی ای که از او در حافظه موسیقایی شان نقش بسته، به آن ها اجازه نمی دهد که حرف دل شان را بی پرده و رک راست عنوان کنند و همین باعث شده که سکوت اختیار کنند و به هیچ کدام از جریان ها و نقد های آلبوم ( حالا چه مثبت، چه منفی) واکنش نشان ندهند.
و اما دسته سوم...
آن ها کسانی هستند که از شدت گمراهی و غرق بودن در فضای حاکم بر موسیقی پاپ مان، جان شان به لب رسیده و نمی توانند از میان 2 صفت خوب و بد، یکی را با قدرت انتخاب کنند و در گروه های اول و دوم جایی را برای خود دست و پا کنند (!). تعداد اعضای احتمالی این دسته هم در مقایسه با 2 دسته قبلی، چندان کم نیست و به راستی هم که چه سخت و نفس گیر است جزو این دسته بودن!
در آلبوم بنیامین 88، همه ترانه ها کار سید فرید احمدی است و پیام شمس هم علاوه بر قطعه ای که به عنوان خواننده همراه حضور داشته، همه تنظیم ها را انجام داده و خود بنیامین هم آهنگساز آلبوم اش است. بنیامین 88 شامل 17 قطعه است و مدت زمان آن حدود 42 دقیقه تنظیم شده است. آلبوم جدید بنیامین، توسط 2 شرکت آوای نکیسا و ترانه شرقی به طور هم زمان در ایرن و آمریکا منتشر شده است. با گوش دادن به این آلبوم می توانید خودتان را آزمایش کنید که جزو کدام یک از هواداران بنیامین هستید: تیفوسی، ناامید و شاید هم سردرگم.



توضیح ضروری:
 ارسال این پست و پست قبلی به نشانه ی موافقت با آنها نیست


گزارش لحظه به لحظه از اولین کنسرت خیریه ی بنیامین


آهنگ دوباره...؟!!


گزارش و  عکس:
.:: مهسا خواجه دهی ::.


مصائب حضور!



ساعت هفت بود که با یه آدرس نصفه نیمه برای دیدن کنسرت خیریه بنیامین راهی شدیم... آدرسی که در دست داشتیم این بود: شهرک غرب- بلوار فردوس- مدرسه ی استثنائی ها.... بعد از کلی ترافیک و معطلی، وقتی رسیدیم شهرک غرب، دیدیم اصلا بلوار فردوس نامی آنجا وجود ندارد! بماند که با چه مکافاتی از اداره ی مدارس کودکان استثنائی، آدرس  و نام مدرسه را گیر آوردیم و بماند که راننده ی آژانس چقدر غر زد که چرا آدرس درست ندارید؟!! به هر حال! با هر سختی بود مدرسه ی «ساریخانی» را پیدا کردیم و ساعت یک ربع به 9 رسیدیم...
از همان ابتدا مدیر مدرسه جلویمان را گرفت که این برنامه برای عموم نیست و شما حق حضور ندارید! با کلی التماس و خواهش سرانجام مدیر را راضی کردیم که گوشه ای از سالن و ایستاده برنامه را ببینیم...


مقدمات برنامه

   
از همان حدودای ساعت 9 بود که یکسری ماشین پراید و پژو وسایل موسیقی و فیلمبرداری را به مدرسه آوردند و صدابردارها مشغول کار شدند. «علی منصوری» همان بازیگر نقش «نیما» (اگر اشتباه نکنم!) در سریال خط قرمز هم به عنوان نوازنده ی کیبورد بنیامین را همراهی می کرد.

بچه های بی خبر، اولیای بی خبر تر!!


ساعت 9:30 شد ولی خبری از بنیامین نبود. داخل راهروی مدرسه کنار چند تن از اولیا نشسته بودیم. چیزی که خیلی تعجب برانگیز بود تعداد کم اولیا بود! مطمئن بودم که کسی نمی دانست بنیامین آن روز برنامه دارد وگرنه...! سر صحبت را با یکی از اولیا باز کردیم و متوجه شدیم که حدسمان کاملا درست بوده است! هیچ کس از حضور بنیامین در مدرسه باخبر نبود! به جز ما چند نفر دیگر هم برای دیدن بنیامین آمده بودند. آنها هم مثل خود ما اواخر شب گذشته این خبر را از سایت «موسیقی ما» فهمیده بودند.

بنیامین آمد!


ساعت، 10 دقیقه به 10 بود که درهای مدرسه باز شد ،  ماشین بنز محسن رجب پور وارد شد و کنار دیوار پارک کرد. بنیامین هم داخل ماشین رجب پور بود. مدتی بعد هر دو پیاده شدند و به سمت دفتر مدیر مدرسه رفتند. ما هم که جلوی در بودیم یک سلام و علیک کوتاه با بنیامین داشتیم... آنجا بود که اولیا فهمیدند امروز در مدرسه ی «ساریخانی» چه خبر است! خیلی هایشان ابراز تاسف می کردند که اگر زودتر فهمیده بودند دخترانشان را هم می آوردند! به هر حال، حتما محسن رجب پور هم همین بازخوردها را پیش بینی کرده بود که همه چیز را «سکرت» نگه داشته بود!

همه به سوی سالن اجتماعات


درهای سالن اجتماعات مدرسه باز شد و همه ی بچه ها یکی یکی وارد شدند. ما هم که قرار بود ایستاده برنامه را ببینیم منتظر ماندیم تا همه جا به جا شوند و در نهایت دقیقا سه صندلی به تعداد ما خالی ماند تا ما هم با خیال راحت برنامه را دنبال کنیم!

فیلمبرداری و عکس برداری ممنوع!


از همان ابتدا آب پاکی را روی دستمان ریختند و دوربین هایمان را توقیف کردند. اواسط برنامه با گوشی هایمان چند تا عکس انداختیم ولی مدیر مدرسه گوشی هایمان را هم گرفت تا با خیال راحت و بدون استرس عکاسی برنامه را دنبال کنیم!

دکلمه ی مجید



یکی از بچه ها به اسم «مجید» ابتدای برنامه به روی سن که بسیار زیبا تزئین شده بود رفت و دکلمه ای به مناسبت هفته ی معلم خواند. آخر دکلمه اش هم گفت: برای سلامتی آقا بنیامین صلوات! مدیر مدرسه هم با تشکر از حضور بنیامین و همکارانش هفته ی معلم را تبریک گفت و اقدام مجید را کلیدی برای موفقیت های بیشتر بنیامین دانست. براستی چه چیزی ارزشمندتر از این که کودکی از ته دل برای سلامتی ات دعا کند؟ چه چیزی با ارزش تر از لبخندی که به بهانه ی «تو» روی لب های کودکانی نقش  ببندد؛ که دنیایشان بسیار بسیار زیباتر و صادقانه تر از دنیای من و توست...  مدیر مدرسه حرف درستی زد. او گفت امروز بنیامین، بهشت را برای خودش خرید و موفقیت های آینده اش را تضمین کرد...ما هم  ایمان داریم که خداوند چنین کارهای بزرگی را نادیده نمی گیرد.

بنیامین روی صحنه! 


بعد از دکلمه ی مجبد، تعدادی از بچه ها سرود «ای ایران» را اجرا کردند و در نهایت هم نوبت به بنیامین رسید که روی صحنه برود. او بسیار ماهرانه با کودکان ارتباط برقرار کرد و همه ی بچه ها دوستش داشتند. وقتی روی صحنه رفت، خطاب به جمعیت حاضر در سالن گفت: اول بگید ببینم چند نفرتون آلبوم 88 رو گوش کردید؟ و همه ی بچه ها دستانشان را بالا بردند. بنیامین هم با طنازی خاص خودش گفت: راستشو بگیدا...! بنیامین روی صحنه برای آهنگ اول «دنیا دیگه مثل تو نداره» را انتخاب کرده بود. رو به بچه ها گفت: همه تون «دنیا دیگه مثل تو نداره» رو حفظید دیگه؟ پس همتون باید به من کمک کنید و همرا ه من بخونید. وقتی از بچه ها تائیدیه گرفت اولین آهنگ را اجرا کرد و با استقبال عجیبی روبرو شد. بیشتر بچه ها همراه با بنیامین ترانه را فریاد می زدند! انگار نه انگار که آنها کم توان ذهنی بودند، انگار نه انگار که آلبوم 85 و دنیا دیگه مثل تو نداره اش سه سال پیش به بازار آمده بود...

قهر بنیامین!


بعد از آهنگ اول بنیامین با حالت طنزی گفت خب دیگه! مثل اینکه خسته شدید من دیگه میرم! بچه ها یک صدا فریاد می زدند که نه! نرو! و بنیامین ادامه داد: آخه شما اولش گفتید همه با من می خونید ولی هیچ کدومتون همراهی نکردید. خیلی کم...! بچه ها داد می زدند دوباره! دوباره!  بنیامین گفت: دوباره؟ من تا حالا این آهنگ دوباره رو جایی نشنیدم!

5 ترانه هدیه به کودکان کم توان ذهنی


بعد از دنیا دیگه مثل تو نداره، عاشق شدم و تنگ غروب اجرا شدند. حین اجرای برنامه بنیامین از بچه ها خواست تا آهنگ های درخواستی شان را بگویند. یکی از آنها را بلند کرد تا ترانه ی مورد علاقه اش را بخواند. آن کودک خیلی جدی گفت بنیامین بخون! و سالن از خنده ی حاضران منفجر شد! یکی از بچه ها می گفت یه ترانه ی خارجی بخون ! بنیامین هم ابتدا لکنت و سپس ترانه ی آی تو را از آلبوم جدیدش اجرا کرد و به دانش آموزی که کار خارجی سفارش داده بود گفت اینم یه آهنگ خارجی قشنگ برای تو! و بعد از یک استراحت کوتاه به درخواست بچه ها و مدیر مدرسه یک بار دیگر دنیا دیگه مثل تو نداره اجرا شد و بعد از اجرای 5 ترانه مدیر مدیر مدرسه به بنیامین و آقای رجب پور و سایر اعضای گروه یک تقدیرنامه همراه با یک هدیه (به نظر می رسید یک کیف صنایع دستی باشد) داد و در نهایت  ابتدا بنیامین، بعد بچه ها و آخر از همه هم ما! سالن را ترک کردیم.

شما عکس و امضا گرفتید؟


تعدادی از مادران جلوی در تجمع کرده بودند. یکی از آنها کتابش را نشان داد که بنیامین برایش امضا کرده بود و ما همین طور مات ماندیم که چرا از قافله عقب مانده ایم و حتی یک امضا هم نگرفته ایم! می گفت من خودم از بنیامین اجازه گرفتم، گفت اشکالی نداره عکس بگیرم ولی این خانم ناظمه نذاشت! باید هر طور شده یه عکسم بگیرم این جوری دخترم باور نمی کنه که بنیامین رو دیدم!

در انتظار بنیامین... 



چند دقیقه ای جلوی در ایستادیم تا بنیامین که برای استراحت به دفتر مدیر رفته بود به حیاط مدرسه آمد و جلوی دوربین «نسیم حشمتی» عکاسشان ایستاد و با تعدادی از بچه ها عکس یادگاری گرفت. ما هم از فرصت استفاده کردیم و چند تایی عکس از بنیامین انداختیم! حین عکاسی بنیامین به ما گفت: خواهش می کنم فیلم نگیرید... ما هم به او اطمینان دادیم که فقط عکس گرفته ایم! البته از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهون! چند دقیقه ای فیلم هم از امضا دادن بنیامین گرفته بودیم! اما وقتی دیدیم بنیامین خودش هم راضی نیست فیلم بگیریم خدا شاهد است که هر چه فیلم گرفته بودیم پاک کردیم! گفتیم حتما دلیلی دارد که ما نمی دانیم. کمی آن طرف تر یک پیرزنی نشسته بود که گویا مادربزرگ یکی از بچه ها بود. آلبوم بنیامین را دست من دید (آماده کرده بودم تا بنیامین داخلش را برایم امضا کند) و با شور خاصی عکسش را نگاه کرد و گفت: خدا حفظش کنه. چه پسر ماهیه... انشاالله که خوشبخت و موفق بشه. دل این بچه ها رو شاد کرد خدا دلشو شاد کنه. خیر ببینه... و همین طور پشت سر هم بنیامین را دعا می کرد.... اولیای دیگر هم تا توانستند او را دعا کردند. بعد هم یکسری آمار از آلبوم جدید بنیامین از ما گرفتند که کی منشر شده؟ قیمتش چنده؟ قشنگه یا نه؟ و ما هم تا توانستیم برای آلبوم استثنائی و جذاب 88 تبلیغ کردیم! خدا از ما راضی نباشد حتی اگر یک کلمه ی اغراق آمیز به زبان آورده باشیم. فقط سعی کردیم حس زیبایی که از شنیدن آلبوم 88 داشتیم را به آنها منتقل کنیم.

بنیامین رفت، ما هم...

ساعت از 12 گذشته بود که موفق شدیم از بنیامین امضا بگیریم. او هم که کاملا مشخص بود حسابی خسته شده به دفتر مدیر مدرسه بازگشت و ما هم 10 – 15 دقیقه بعد مدرسه ی «ساریخانی» را ترک کردیم....

کلام آخر


بدون شک خاطره ی این روز قشنگ تا ابد در ذهن ما و همه ی کودکان مدرسه ی «ساریخانی» باقی خواهد ماند. بنیامین هنرمند بزرگی است. کسی که بزرگی اش با شاد کردن دل بچه های کم توان «کوچک» نمی شود. بدون شک بنیامین انسان شریفی است و پاداش شرافتش را هم خواهد دید. بی دلیل نیست که بعضی ها مانند بنیامین سرشار از موج مثبت اند و انرژی مثبت شان را به دیگران منتقل می کنند. بی خود نیست که یک نفر «بنیامین» می شود و شهرت و محبوبیتش تا این حد گسترده و همه گیر می شود. خداوند خوب می داند که نعمت هایش را چگونه و بین چه مردمانی توزیع کند... خدا تا وقتی لیاقت چیزی را در بنده اش نبیند او را بهره مند نمی کند. بنیامین هنرمندی است که لایق دوست داشتن و محبوب بودن است. امروز شادی دل بچه های مدرسه «ساریخانی» ، دلخوشی معلمان زحمت کش و از جان گذشته ی مدرسه، دعای خیر اولیا و به یادگار گذاشتن یک روز پرخاطره و زیبا برای همه ی ما که در آن جشن حضور داشتیم؛ چراغی شد برای راهی که بنیامین از این پس خواهد پیمود...


همین مطلب در موسیقی ما




سه شنبه 1 اردیبهشت 1388  08:47 ب.ظ

دموی آلبوم جدید بنیامین با عنوان "88"



از
اینجا دریافت کنید
رقابت تنگاتنگ بنیامین بهادری و سیروان خسروی



پخش همزمان آلبوم "ساعت9" از سیروان خسروی و "88" از بنیامین بهادری

نام قطعات آلبوم "88" بنیامین بهادری:

1-شناسنامه

2-کجای دنیای؟
3-من و تنها
4-عاشقی با تو
5-آهای تو
6-عشق آدم کش
7-بیا عاشقم کن
8-ای وای دلم
9-صدای قلب تو
10-خواب
11-من لعنتی
12-رفیقا میگن
13-پرسه
14-لیلی در پائیز
15-هفته به هفته
16-شومینه
17-تموم شد

 

 دوشنبه 7/2/88 ،انتشار آلبوم "88" بنیامین بهادری 

خواهشمند است برای حمایت و فرهنگسازی در صورت تمایل به تهیه آلبوم ، نسخه اورجینال ان را تهیه فرمائید .

 این آلبوم در سه بسته بندی متفاوت و قیمت های مختلف  به بازار عرض شده:

 بسته بندی ویژه شامل :

CD ، پوستر ، دفترچه 20 صفحه ای

بسته بندی پاکتی شامل :

CD

بسته بندی کاست شامل :

کاست

 

مرکز پخش : ایران صوت

48 20 90 33 تهران

پرونده ای برای یك خواننده عامه پسند
بنیامین بهادری

 


 

 اگر مشکل دانلود پیدا کردید می توانید از سرورهای دیگر استفاده کنید.


توضیح دانلود:
روی لینک بالا کلیک سمت راست کرده و گزینه Save Target as رو کلیک کنید.
همچنین میتوانید با کلیک سمت راست روی لینک  گزینهProperties را انتخاب کرده و لینک مربوطه را در برنامه مدیریت دانلود خود وارد کرده و شروع به دانلود نمایید.

نتیجه نظرسنجی:

روی عکس کلیک کنید تا سایز بزرگ آن را ببینید

در نظرسنجی جدید شرکت کنید
دموی آلبوم جدید بنیامین چگونه بود؟ می توانید این نظر سنجی را معرفی یا در وبلاگتان داشته باشید


  • تعداد کل صفحات :4  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
آخرین پست ها