تبلیغات
هنر هفتم - به دنبال شاهد در «پس کوچه‌های شمرون»

گفت‌وگو با جواد ستوده‌نیا، فیلم‌نامه‌نویس، درباره فعالیت‌های اخیرش
 به دنبال شاهد در «پس کوچه‌های شمرون»



پاسارگاد|گروه فرهنگ و هنر:
«اگر می‌خواهی موفق باشی برو تهران. اینجا نمون.» انگار این توصیه را جواد ستوده‌نیا آویزه گوش کرده است و هر چند به قول خودش دلش هنوز هم حال و هوای سیرجان را دارد اما او تهران را برای زندگی انتخاب کرده تا بتواند حرفه‌ی فیلم‌نامه‌نویسی را به صورت جدی و در مقام یک شغل دنبال کند. به تازگی فیلم سینمایی «پس کوچه‌های شمرون» به کارگردانی کامران قدکچیان با فیلم‌نامه جواد ستوده‌نیا ساخته شده است. همین اتفاق موجب شد تا با او درباره فعالیت‌های این روزهایش به گفت‌وگو بنشینیم.

منبع:
هفته نامه پاسارگاد سیرجان|شماره 233| 22خردادماه 1391




 اولین فیلمنامه سینمایی‌تان بالاخره ساخته شد و همین روزها اکران می‌شود. بهتر است از همین جا آغاز کنیم.
اسم این فیلم «پس كوچه‌های شمرون» است. كامران قدكچیان كارگردانی‌اش را به‌عهده داشته و اكبر عبدی و محمد‌رضا شریفی‌نیا و شاهرخ استخری و حدیث چهره‌پرداز و... در آن بازی کرده‌اند.

 و البته خود شما...
بله خودم هم نقش كوتاهی بازی كردم.

 قبلا هم تجربه بازیگری داشته‌اید؟
تجربه من در بازیگری بیشتر در تئاتر و به چندین سال قبل در سیرجان باز می‌گردد. اما چون كاراكتر به شخصیت خودم نزدیك بود و حتی اسم دخترش را هم مانند دختر خودم «نوشیكا» گذاشته بودم. کارگردان پیشنهاد کرد خودم این نقش را بازی کنم.

 داستان فیلم در چه حال و هوایی می‌گذرد؟
زوج جوانی كه ازدواجی همراه با مخالفت شدید خانواده داشته‌اند، بعد از سه‌ سال كارشان به طلاق كشیده می‌شود! ولی وقتی كه برای آخرین مرحله جدایی به دفترخانه می‌روند متوجه می‌شوند شاهدهای‌شان نیامده‌اند و باید دنبال شاهد دیگری بگردند. این كار به ظاهر ساده روز پرحادثه و دردسری برای آن‌ها به وجود می‌آورد.

 همكاری با بازیگرانی چون اكبر عبدی و شریفی نیا چه‌طور بود؟
خیلی خوب و دلگرم كننده بود. آقای عبدی سر فیلمبرداری خیلی به من لطف داشت. بازیگری مثل اكبر عبدی بعد از اینكه پلانی را بازی می‌كرد از من می‌پرسید؛« راضی بودید؟ اگر در نحوه اجرا راهنمایی دارید بگویید.» شریفی‌نیا هم خیلی روی كار تعصب داشت. حتی با كارگردان و تهیه‌كننده جر و بحث می‌كرد كه چرا بازیگران بزرگتری را به خدمت نگرفتند و خیلی مواظب بود كه زیر و بم نقش به خوبی دربیاید.

 تهیه كننده و كارگردان چطور؟ آن‌ها دیدگاه‌شان به فیلمنامه چطور بود؟
آقای فرحبخش (تهیه کننده)  هم وسواس خودش را دارد. بیشتر حول و حوش تماشاگر و احساس او دور می‌زند. فیلمنامه را به پیمان معادی هم داده بود. با اینكه معادی تقریباً تمام وقت مشغول تدوین و آماده كردن فیلم «برف روی كاج‌ها» برای جشنواره فجر بود؛ با این حال وقت گذاشت و همفكری مفیدی با هم داشتیم... آقای قدكچیان هم یكی از با اخلاق‌ترین و مهربان‌ترین آدم‌هایی است كه من در سینما دیدم.

--------------------------------------------------------------------------
من بیشتر برای هنر فرزندی كردم تا برای پدر و خانواده‌ام. به‌خصوص این ده دوازده سال گذشته كه كمتر پیش‌شان بوده‌ام و این تنها افسوس زندگی من است
--------------------------------------------------------------------------


 به گذشته برگردیم، در مسیر نوشتن برای سینما فراز و نشیب زیادی را تجربه كرده‌اید. چه عواملی موجب شد به این کار روی بیاورید؟
در خانواده ما به‌خصوص خانواده پدری‌ام داستان‌گویی ریشه‌دار است. پدربزرگم حرف‌های جالبی می‌زده كه هنوز هم در جمع فامیل نَقل می‌شود. از نظر خانواده مادری هم دایی ام آدم كتاب خوان و مطلعی هستند. جزو اولین شعرهایی كه یاد گرفتم این بیت بود كه پدرم مرتب زمزمه می‌كرد: فرزند هنر باش نه فرزند پدر / فرزند هنر زنده كند نام پدر
فكر می‌كنم من بیشتر برای هنر فرزندی كردم تا برای پدر و خانواده‌ام. به‌خصوص این ده دوازده سال گذشته كه كمتر پیش‌شان بوده‌ام و این تنها افسوس زندگی من است.

 اولین نمود‌های این علاقه و استعداد كجا بود؟
فكر می‌كنم كلاس چهارم دبستان. آقای قرائی معلم‌مان سركلاس داستان تعریف می‌كرد و ما را هم ترغیب به داستان‌نویسی می‌كرد. اولین داستان و نمایشنامه‌ام را در همان سال‌ها نوشتم... بعدها پانزده ساله بودم كه داستان «یلدایی دیگر» را نوشتم که روزنامه ابرار آن را منتشر کرد و بعدتر هم در كانون هنر آن زمان كه نمی دانم هنوز هست یا نه حرفه‌ای‌تر به داستان نویسی پرداختم.

 چه شد كه به فیلمنامه نویسی  روی آوردید؟
احساس كردم حرفی كه می‌خواهم بزنم به قالب به روزتری نیازمند است. سینما هنر روز بود. انتخاب سینما باعث شد همه چیز را از نو شروع كنم و حداقل ده سال از زندگی‌ام صرف یادگیری و تمرین فیلمنامه‌نویسی شد. روابط حرفه‌ای هم برای موفقیت در این رشته نقش ویژه‌ای دارد. این هم مهارتی بود كه آموختن آن سال‌ها زمان برد.
 

 در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟
در حال نگارش پروژه‌ی سینمایی‌ای هستم در مورد وقایع سال‌های اخیر سیستان و بلوچستان. که گریبانگیر مردم این منطقه از كشورمان شد و زمینه‌ای فراهم آورد که گروهك‌های تندرویی مثل گروه عبدالمالك ریگی ظهور كنند. در این فیلمنامه به حضور سردار شوشتری پرداخته می شود كه در نهایت در عملیاتی انتحاری به همراه سردار علویان و حدود چهل نفر دیگر شهید شدند. جالب است برای تحقیق که به سیستان و بلوچستان رفته بودم مردم منطقه از تیپی كه از سپاه سیرجان اعزام شده بود و خود سردار علویان خاطرات خوبی داشتند.

 در حوزه تلویزیون چه‌طور؟
چند تله فیلم نوشتم. كه مهمترینش سه گانه‌ای برای سیما فیلم بوده در مورد ورزش. یكی‌شان با نام «برنده» كه در مورد مافیای فوتبال است. یكی دیگر هم «آیناز» نام دارد و تابستان امسال در تركمن صحرا كلید می‌خورد. یك تله فیلم هم با نام «باغ خندان» برای مركز كرمان نوشتم كه به مشكلات پسته كاران استان می‌پردازد. آقای سهیل شریف در زمینه كشاورزی و آقای محمد‌علی اعتمادی هم در جنبه‌های حقوقی كار به ما كمك كردند كه همین‌جا از آن‌ها تشكر می‌كنم.

 اكران فیلم پس كوچه‌ها به شكل خواهد بود؟
تهیه‌کننده و پخش کننده برنامه مفصلی برای اكران فیلم در نظر دارند. سینماهای تهران به سرگروهی سینما قدس فیلم را نمایش می‌دهند و در اكثر شهرستان‌ها به‌خصوص مراكز استان‌ها اكران گسترده‌ای خواهد داشت.


آخرین پست ها