«می دونم چشمای رنگی ندارم !»



متن کامل پرونده را در اینجا بخوانید...


مجله موسیقی ایرانیان - امید محمودزاده ابراهیمی: قرار بود این یادداشت را به «خواننده های خوش تیپ» یا به اصطلاحی بهتر «خواننده های خوش چهره» اختصاص دهیم. اما قصد کردیم که برای دوری از زرد بودن ، از جنبه دیگری به این موضوع بپردازیم. بحث را به خواننده های پاپ اختصاص می دهیم و از بقیه فاکتور می گیریم. ( گرچه اصل کار همین جاست ... کجا می خواهید بروید؟)

در چند سال اولی که موسیقی پاپ ایران با حداقل امکانات و پشتیبانی حرکت رو به جلوی خود را آغاز کرد تا چندین سال به مخیله کسی خطور نمی کرد که مثلا فلان خواننده خوش تیپ است یا نه یا اصلا تیپ و ظاهر او نقشی در فروش آلبومش دارد یا خیر.به هر حال در آن زمان چنین انتظارهایی از سوی هیچ کس دیده نمی شد و موسیقی نوپای پاپ ایران هنوز به فکر جا انداختن و بقای خود بود.اما کلید شروع این نوع رویدادها توسط شادمهر عقیلی زده شد.خواننده پرطرفدار آن سالها با عرضه 2 آلبوم مسافر و دهاتی شهرت خوبی را برای خود دست و پا کرد.او پس از فتح قله موسیقی پاپ پا به عرصه سینما گذاشت.جایی که چهره یکی از رکن های اصلی آن است.او حالا  به چهره مطرح موسیقی-سینمایی تبدیل شده بود.

دهه 80 دهه پیشرفت موسیقی پاپ ایران بود.دهه ای که در هم اکنون در پایان آن هستیم آبستن رویدادهای بسیاری بود.هم برای موسیقی و هم برای شنوندگان آن. آلبوم های خوش آب و رنگ با طراحی های جدید اکثرا مبتنی بر چهره خواننده؛خود دلیلی بود بر اینکه چهره هم یکی از نکات مثبت یک خواننده است.اما شاید بتوان به جرات گفت که چهره هیچ گاه ملاک اصلی شنوندگان موسیقی نبود و هم اکنون هم نیست.چه بسا خواننده های خوش چهره ای هم در طی این سالها به موسیقی ما اضافه شدند اما بدون عرضه یک موسیقی مناسب زود از صحنه حذف شدند. در ایران مانور دادن روی چنین موضوعاتی شاید چندان منطقی به نظر نرسد.همه ما می دانیم که در کجا زندگی می کنیم و با چه قانون ها و فکرهایی. تصویر به یک اصل در کارهای موسیقی الصاق نشده است.البته منظور از تصویر همان بیشتر جنبه تصویری کارهای موسیقی است تا چهره. شادمهر عقیلی در فاصله سالهایی که آلبوم هایش را به بازار عرضه میکرد رو به چنین کارهایی آورد. او از این لحاظ در نوع خود یک حرکت رو به جلو انجام داد و توانست نگاه های بسیاری را به خود جلب کند. چهره خواننده شاید زمانی چهره ای متلق به خویش است که بتواند در همان زمینه(موسیقی) باشد نه آنکه روی بیلبوردهای شهر برای تبلیغ یک کالا از آن چهره استفاده شود.البته حساسیت نیز در این مورد کم نیست اما به هر حال در هر برهه زمانی این اتفاقات افتاده است و اگر اشتباه نکنیم باید بگوییم بنیامین بهادری با قراردادی که با شرکت بیم امضا کرد، چهره خود را هم در معرض همگان قرار داد.بنیامین هیچ گاه کار تصویری بیرون نداد اما توانست چهره بماند.هر چند بدون آب و رنگ آن ور آبی ها و....

پیروی از مد یا الگو ساز؟

بسیاری از خواننده های عرصه پاپ اغلب با یک چهره دیده نمی شوند و در طول مدت چهره آنها با توجه به مدهای روز و ...تغییر پیدا می کند.آنها هر از گاهی به دلایل مختلف چهره خود را عوض می کنند.می خواستیم ابتدا به صورت تاپ تن(Top 10) به خواننده ها بپردازیم اما قصد داریم تنها به چند مورد محدود اشاره کنیم و زیاد وارد جزئیات هم نشویم!


این پرونده در دومین شماره ماهنامه موسیقی ایرانیان منتشر شده است ، اکنون می توانید با مراجعه به این قسمت دومین شماره ماهنامه موسیقی ایرانیان را به صورت رایگان دریافت کنید .

منبع : مجله موسیقی ایرانیان




آخرین پست ها
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو